من پیشمه رگه م

خوا

لە دوا نامەیدا

بۆ زەردەشتی نووسیبو؛

ئەم شەرعە بە من ناکرێ

من دەرۆم و تۆش خۆت بدزەوە و

سواری قەتاری کاتژمێر 

دووی دوانیوەڕۆی کوبانی بە 

بەرەو تاران! 

که نامه‌که گه‌ییه زه‌رده‌شت 

به‌دیار بێکه‌سی شارێکە‌وه

گاتاکانی شێعرێکی شێرکۆی

ئه‌هاڵاند له پرچی په‌پووله‌یه‌کی شه‌هید!

که‌خوێندیه‌وه دڵی گیرا

سه‌ری داخست 

چاوی نواڕی به کۆڵانی

پڕله بوکەشوشه‌ی لاق په‌ڕیو و

به دیواری گوللە باران کراوی کوبانیدا،

ده‌ستی برد و له جانتای بەجێماوی مناڵێکی

قوتابی دا 

قه‌له‌مێکی سووری هه‌ڵگرت؛

له ژێر نامه‌ی خوادا نووسی ؛

من پێشمه‌رگه‌م ،

پێغه‌مبه‌ر نیم!

/ 0 نظر / 21 بازدید